Ontspannen in tijden van onzekerheid en verandering

Het zijn bijzondere tijden. Het is crisis. De manier waarop je daar als mens mee om gaat noemen ze in de mindfulness ‘reactiviteit’. Word je onzeker, of bang, of boos? Ieder heeft zo zijn eigen manier om om te gaan met tegenspoed of gebrek aan controle. Want dat is misschien wel de grootste uitdaging in deze periode. Het ‘niet weten’. Hoe lang het gaat duren, hoeveel slachtoffers er zullen vallen en welk risico je eigenlijk loopt. 

 

Als mens zijn we ten diepste geprogrammeerd om te overleven. Jouw geest helpt je hierbij door in iedere situatie in te schatten of deze GOED of SLECHT is. BEDREIGEND of VEILIG. Zo is de geest nu eenmaal. Hij oordeelt om je te helpen beslissen in iedere situatie. Waar de geest niet zo goed in is is ZIJN. Niet oordelen, maar accepteren en ontspannen in hoe de situatie zich aan je aandient. 

 

Als je contact kunt maken met je vermogen tot ZIJN kun je enige afstand ontwikkelen van de wijze waarop je geest reageert en oordeelt over situaties. En daarin kun je ontspanning vinden. Dat is belangrijk. Zeker in moeilijke tijden als deze, waarin de geest soms overuren draait om te willen begrijpen, je standpunt te bepalen, te overzien, koers te bepalen. Kortom te beslissen of het veilig is of niet. Misschien wil je anderen wel overtuigen van de ernst van de situatie? Of misschien wil je graag benadrukken hoe veel moois er juist nu ook ontstaat uit de modder van de crisis? 

 

Mag je dan helemaal niet meer oordelen? Nee hoor. Oordelen is nu eenmaal waar de geest goed in is. Je kunt dat niet stoppen, maar je kunt wel OPMERKEN wanneer de geest oordeelt en er niet direct naar handelen. Dat is mindfulness. Als je daar soms ruimte voor maakt krijgt je geest even wat rust in deze inspannende tijden. In die afwisseling tussen inspanning en ontspanning schuilt je vermogen tot balans. 

 

Want de realiteit is dat we eigenlijk nooit weten waar we naartoe gaan en wat ons daar te wachten staat. Het deed me denken aan dit mooie ZEN verhaaltje over de kracht van ‘niet weten’. Dat wil ik vandaag graag met je delen. <zie onderaan deze post>

 

En hoe doe je dat dan, dat ZIJN? De komende tijd wil ik wat filmpjes online gaan zetten waarin ik je uitleg hoe je mindfulness kunt ontwikkelen in je eigen leven. Want iedereen kan dat, daar hoef je geen bijzondere talenten voor te hebben. Ik hoop dat ik zo mijn steentje bij kan dragen aan de ontwikkeling van compassie en acceptatie in deze tijden van crisis. 

 

Lijkt het je leuk om zo’n filmpje te zien? En waar zou jij dan behoefte aan hebben? Laat het me weten!

 

Liefs Daniel.

 

 

GELUK OF ONGELUK - DE CHINESE BOER EN ZIJN PAARD

 

In een dorpje op het Chinese platteland, leefde een boer met zijn zoon.  Naast hun hut en het land was hun enige bezit van enige waarde het paard. Zo konden ze het land bewerken en in alle bescheidenheid rondkomen. Op een dag brak het paard door de omheining en rende weg.

Die avond kwamen de dorpelingen bij de Chinese boer op bezoek om hun medelijden te betuigen.  “Wat vreselijk!” zeiden ze: “Hoe moet het nu met het land? Je paard verloren, wat een ongeluk!”

Maar de boer glimlachte rustig en zei: “Geluk of ongeluk? Wie zal het zeggen? Het enige dat ik weet, is dat het paard is weggelopen.”

De dag daarna gingen de boer en zijn zoon weer aan het werk op het land en voor enige tijd maakten ze er het beste van. Tot op een dag het paard weer kwam aangelopen. En in zijn kielzog nam hij een kudde van tien wilde paarden mee!

Die avond kwamen de dorpelingen weer bijeen om hun gelukswensen te geven: “Wat een geluk! Wat geweldig! Je bezit zo maar vertienvoudigd!”

Maar de boer glimlachte rustig en zei: “Geluk of ongeluk? Wie zal het zeggen? Het enige dat ik weet, is dat mijn paard weer terug is en dat er tien andere paarden bij zijn.”

De volgende dag wilde de zoon proberen of hij de paarden kon temmen en klom op de rug van een wild paard. Deze was hier echter niet van gediend en bokte net zolang totdat de zoon met een flinke smak op de grond belandde en beide benen brak.

Die avond stonden de dorpelingen weer op de stoep: “Wat vreselijk! Je zoon! Beide benen gebroken! Nu kan hij niet helpen op het land! Wat een ongeluk! Hoe moet dat nu?”

Maar de boer glimlachte rustig en zei: “Geluk of ongeluk? Wie zal het zeggen? Het enige dat ik weet, is mijn zoon zijn beide benen gebroken heeft.”

De volgende dag kwam er bericht dat er een oorlog was uitgebroken en dat alle jongemannen die daartoe in staat waren zich onmiddellijk moesten melden om een leger te vormen. En de boer glimlachte rustig en dacht ….

Original on Transparent.png

Contact KLANCK mindfulness via daniel@klanck.nu | Mindfulness in Doorn Utrechtse Heuvelrug Nederland | BTWnr NL177272454B02 | KvK 47875256 | NL41 TRIO 0379 6606 95

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon